Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Signos de querer o poder e non o traballo que leva consigo

jueves, 30 de abril de 2020
Tentar informarse de xeito diversificado nestos tempos é unha carreira de fondo na que se remata extenuado. A procura de información -da que hai inflación- vese torpedeada pola necesidade de testar a súa validez -da que hai dúbidas crecentes-.

A realidade sempre foi unha fábrica de información para as persoas. A fábrica. Con máis ou menos interpretación, e transmisión e recepción da visión interpretada. Mais 'a fábrica' vese na actualidade na necesidade de competir cos 'obradoiros'. Obradoiros de produción de sucedáneos de información vendidos como se de información se tratase.

O fin dun ‘obradoiro de información’ non é subministrar información. Nin aínda desinformar. Desinformar é só unha técnica para lograr o fin: o poder. Do tipo que sexa, pero do xeito máis inmediato e duradeiro posible. Como sexa. Sen importar a xente sobre a que se teña -pretenda ter- o poder. Con ilo, tamén se despreza o traballo asociado ó poder: quérese poder. Limpo de cargas. Para usalo. Para desfrutalo en exclusiva. Para exercelo e facelo sentir. Non para administralo e con el mellorar a vida dun pobo, senón para dirixilo ó antollo en función de fins alleos a el.

Desinformación... Para preparar un salteado, sazonar erros con medias verdades con mentiras, axitar, botarlle un pouco ou un moito de refrito de sentimentos a gusto, para que pique máis, e servir no momento oportuno, coa temperatura ambiente adecuada e os acompañamentos, bebidas alcohólicas, postres doces... do mesmo estilo, para que a comida quede completa. Repetir o servizo cantas veces faga falta variando un pouco a receita e/ou os ingredientes, ata que o comensal afaga o seu gusto e non atope sabor fóra de aí. Entón, con suavidade, xa se poderá chamalo a comer a merda onde e cando diga o cociñeiro. Convén nos primeiros tempos pasar algunha enquisa de satisfación de cento en vento, digamos, de catro en catro anos, para certificar -ante o resto de xente non afeita aínda- que a receita está de rechupete. Como significa esa palabra, de re-chupete, de re-volta á infantilización máis primaria. De premio, non leva traballo exercer o poder sobre un neno dun ano. Só o levaría o coidalo. Pero, se desinformas a conciencia, vas a coidar a conciencia?

Signos. Signos de querer o poder e non o traballo que leva consigo, nin a responsabilidade, nin, moito menos, compartilo.

Engadido:
Vivimos nun mundo no que a tecnoloxía está a desenvolverse cada vez máis. Nun mundo tecnolóxico. A tecnoloxía pode liberar, pode facer á súa vez que desenvolvamos a nosa humanidade, o noso ser persoas. Pero é neutra. Non é un ben absoluto. É un instrumento. E, en relación a este tema, o poder de confundir e conformar á xente a través dos medios vai en aumento a medida que a tecnoloxía se fai máis sofisticada. É dicir, a medida de que é máis capaz de substituír as cousas naturais como por arte de maxia, sen sospeita.
Gregorio Montes, Antonio
Gregorio Montes, Antonio


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania