Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Un ano sen/con Xosé Manuel Carballo

martes, 30 de octubre de 2018
Lembramos hoxe a Xosé M. Carballo Ferreiro, nado neste Samartiño de Goberno en 1944, que nos deixou físicamente hai un ano, pero segue connosco polo seu exemplo, o seu labor e o seu espírito.

Un ano sen/con Carballo, cura rural, ilusionista, humorista, animador cultural e social; xigante chairego e galego, que estudiou no garimoso berce do Seminario mindoniense, onde moi novo foi formador. Coñecino en Lugo, cando impulsaba “O menciñeiro á forza”, xenial versión galega da obra de Moliere, peza esencial do teatro galego actual.

Volve á terra no 73, para coidar da familia e dos veciños, e foi crego de Castro de Rei, Azumara, Ramil, Balmonte, Santa Locaia e Goberno, impulsando o divino e o humano, promovendo restauración de igrexas, reelectrificacións e concentracións parcelarias, sendo confesor, xestor, avogado, protector, e sobre todo amigo.

Ensinou relixión no Colexio Ramón Falcón, inspirou o renacer cultural da Terra Chá, foi membro do equipo de Catequese de Galicia e Delegado de Catequese da diocese de Mondoñedo, logrando que a catequese fose galega, e endo invitado pola Xunta a presidir a Comisión do galego no Social e na relixión.

A Carballo debémoslle "O menciñeiro á forza", "Bo Nadal", "Recobrou o sorriso o Eleuterio", "Auto de Nadal", "Dous vellos e unha sóa soidade" (con Marica Campo), "Vaise pechar unha casa máis" (con Xulio Pita), e "Unha noite de ruada" (con Samarita Canto). E "Parábolas Chairegas", "Don Otto de viaxe pola Chaira", "Celestino Racamonde", "Contrato Nulo" ou "12 escritores e o Antroido"; e os videos "Seguir a Xesús" e "Este é o meu fillo". Polo seu labor como escritor mereceu numerosos galardóns literarios.

Creou Os Valuros do teatro e da música... E pronunciou pregóns do Antroido da capital lucense (non esquezamos o seu labor no Antroido de Val de Francos), a novena da Gracia en S. Francisco Javier, a Festa da música e da árbore en Mondoñedo ou a Festa da malla na Finca Galea. Escribiu en El Progreso e en Irimia. Falou pola radio de cousas desta terra na Cope de Lugo, en R.N.E. Coruña, Radio Galega, Radio Principal de Vilalba e Monforte e Radio Popular de Vilalba En TVL tivo desde o comezo da emisora programa propio, “Hai que celebralo”, sobre o feito de vivir. Sempre en Galego, e sempre poñendo por diante o seu papel de crego ao servizo das xentes deste país, e do país,

Con 4.000 actuacións de maxia e ilusionismo, foi animador de magos e ilusionistas, e padriño do Colectivo máxico Waldemar de Lugo… A súa preocupación social levouno a ser concelleiro independente en Castro de Rei na primeira lexislatura democrática, e un dos fundadores do Silga, Sindicato Independente Labrego galego. Foi Lucense do ano en 1992; e Fillo predilecto en 2004 do seu concello de Castro de Rei.

Vendo o seu estado de saúde, quixemos homenaxealo, e tardou dous anos en autorizar o CERNA DE CARBALLO, obra de 200 amigos e amigas, moitos aquí presentes. O colectivo Os Valuros, a súa creación, a súa teima, rendeullle homenaxe póstumo no antigo Teleclub de Castro de Rei, que desde entón se chama Centro Cultural Xosé Manuel Carballo.

Hoxe, lembrámolo nunha ausencia física-presencia espiritual, sabendo que perdemos un gran amigo, pero Galicia, Castro de Rei e todos nós, seguimos a disfrutar dun guieiro luminoso que co seu traballo e o seu exemplo fíxonos saber de onde vimos, que e quen somos, e cara a onde temos que camiñar. Grazas sempre, Xosé Manuel, amigo.

(Palabras de Xulio Xiz no Cabodano de Xosé Manuel Carballo, en Goberno de Castro de Rei da Terra Chá)
Xiz, Xulio
Xiz, Xulio


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania