Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

As festas parroquiais: Hoxe unha proeza

viernes, 10 de agosto de 2018
Poucas parroquias, nin sequera as máis remotas e despobladas, renuncian a honrar asupatrón. MOMAN (Xermade) e LABRADA (Guitiriz) con apenas centenar de habitantes, polo empeño dun grupo de veciños, que este mes de Agosto, repitenla proeza. Aos VECIÑOS DÁ TERRACHA tamén lles gustan a sesión vermú e as verbenas, con citas en parroquias e barrios. «É ou momento de xuntarse coa familia, agora que cada vez queda menos xente nas aldeas dan algo de vida», comenta un veciño de MOMAN.

PERDER TEMPO E DIÑEIRO..

Pero non sempre aparece xente disposta a perder tempo e diñeiro (desprazamentos) en recaudar os fondos necesarios para sacar adiante unhas festas. Veciños que dedicaron todos os fins de semana do último ano, , a organizar San Antón (e A Virxe das Dores en Labrada e San Mamed en Moman,que chegará en agosto). «A xente portouse moi ben connosco, en moitas casas danche preto de cen euros e hainas de máis de 300, e tamén hai algún negocio que non chega a 50; e vos anunciantes [empresas de todo tipo] tamén colaboran», agradecen. O tempo tamén colabora. «As festas son ou máis, dávos miña xeración nin as tocabamos, pero hoxe en día, non verán, as discotecas que quedan pechan. As orquestras evolucionaron e ofrecen ou que demanda a xente nova, un repertorio máis actual e moito espectáculo. Todo iso encareceu ou cach?», constata un integrante da comisión de festas. «Cada vez hai máis requisitos legais e isto vai ter que cambiar, con profesionais que ou organicen todo [...]; a responsabilidade é grande. E cada vez hai menos xente e menos casas ás que pedir, e ou que menos ten é ou que máis esforzo fai co donativo», sinala.

O poder das orquestas

Parides de Noia, Panorama, Combo Dominicano e A Fórmula son catro dos nomes que calquera comisión querería incorporar ao seu cartel. «Teñen escenarios de 30 ou 32 metros e moven moito ,explica representante de Espectáculos, «Hai moita competencia», admite. Outros prefiren menos espectáculo e máis bailoteo, e se decantan por Gran Casino, Poceiro, Panamá ou Trébol. Nun terceiro peldaño sitúanse os grupos (sen instrumentos de vento metal), como A Bamba, Hiroshima ou Alcázar, «que ás veces animan a festa mellor que as grandes», opina .

Si algo non pode faltar nunhas patronales é a banda, para o pasacalles ou a procesión, un gasto engadido, pero que a xente agradece, sobre todo a de máis idade. «Os maiores son os que máis pagan e os mozos os que máis gozan», resume un veciño.

Máis seguidores, máis requisitos e menos voluntarios para as comisións

As verbenas populares viven un dos mellores momentos da súa historia recente, polo menos en canto a seguidores. Os mozos enchen os campos e apuran a festa ata a madrugada e o fenómeno fan, antes reservado a artistas e bandas, crece entre as orquestas de máis caché. O bum dos festejos coincide cun endurecimiento da normativa, con cada vez máis requisitos e máis gastos, cun efecto disuasorio á hora de crear unha comisión. Todo vai a máis neste singular universo, salvo os voluntarios para implicarse activamente na organización.
Rodriguez Patiño, Luis Ángel
Rodriguez Patiño, Luis Ángel


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania