Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

O Himno Galego fala de Raul

martes, 10 de abril de 2018
O Himno Galego fala de Raul. Falamos de Raul cando cantamos “Os bos e xenerosos a nosa voz entenden, e con arroubo atenden o noso rouco son”. Os bos e xenerosos… moito se ten xogado verbalmente con este concepto, moitas veces se ten dito en vano... moitas veces se ten referido a xente que non o merecía… pero vós sabedes, eu sei, que o noso himno fala de Raul…

Porque do mesmo xeito que os santos aos que lles temos devoción andan entre nós, e fan pequenas cousas cotiáns a favor dos demais, os bos e xenerosos sono en primeiro lugar coa súa familia, logo cos seus amigos, co seu pobo, coa súa terra, sempre se darse importancia, con naturalidade, sen pedir nada a cambio, mesmo sen pensar que son útiles a unha terra e a unha xente.

Raul é deses, dos bos e xenerosos cotiáns, de a pé, de axudar sen facerse notar, de ser útil para todos os que o precisan, de empregar os seus talentos a prol de todos nós.

Por iso estamos aquí arredor del. E de Gloria, a súa dona, porque non se pode ser bo e xeneroso se ao teu lado non hai unha boa e xenerosa que comprende, axuda, soporta, comparte… por iso estamos aquí os seus amigos, porque ademais de que o himno fale de Raul, tamén falamos nós… e aínda que non falemos, ollamos, escoitamos, sintonizamos, agradecemos a presencia útil desta dupla que sempre está, sempre están, sempre contamos con eles, sempre acompañan e apoian.

Eu souben dos trapeiros dos Vilares de Parga supoño que no momento no que aprendín a andar, porque miña nai, que nacera e pasara a mocidade á beira do monte Caxado, no Freixo de As Pontes de García Rodríguez, entón un país lonxano, falábame dos trapeiros dos Vilares. E na miña nenez vilalbesa, sen saber que os Vilares estaban case á beira da miña casa, aprendín que os trapeiros vilaregos ían polos montrs do Freixo cada inverno, ganando a vida en tempos difíciles para todos.

E velaquí que, parodiando ao rockeiro, “os vellos trapeiros nunca morren”, porque deles quedou semente, e nos Vilares a lembranza dos heroes daquel esforzado oficio crea vida, reforza a memoria, prestixia a unha xente que revive en toda a parroquia e os trapeiros son hoxe unha institución viva que mira arredor de si e escolle os exemplos máis sobranceiros de dignidade, de entrega e de vida e fainos trapeiros de honra, que é a distinción máis “cordial” -cordial, de corazón- que poden entregar.

Eu, que teño que marchar deseguida, non sei se ao final ides cantar o himno, ese canto patriótico que fala de Raul; que fala dos Raules que polo mundo andan… o que si sei é que con actos coma este, con honras coma esta a Raul e Gloria, honrando aos bos e xenerosos que están entre nós, contribuímos a que sexa verdade o que di o himno, e que despertará do seu sono este “Fogar de Breogán”.

(Palabras de Xulio Xiz no acto de entrega do Trapeiro de Honra a Raul Río, nos Vilares, o 7 de abril de 2018).
Xiz, Xulio
Xiz, Xulio


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania