Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Se os nosos soños son iguais...

miércoles, 08 de febrero de 2017
A semana pasada impresionoume a historia que conta a película de Figuras Ocultas, dirixida por Theodore Melfi e protagonizada por Octavia Spencer (Dorothy Vaughan), Kevin Costner (Al Harrison), Kirsten Dunst (Vivian Mitchell), Jim Parsons (Paul Stafford)...

A trama sitúanos na carreira espacial que dá lugar a un novo pulso entre a URSS e EEUU. Neste contexto, a NASA precisa traballar con dilixencia e a contra reloxo para que o inimigo oriental non se lle adiante. No equipo da NASA, un conxunto de mulleres afroamericanas encárganse de facer os cálculos necesarios para os lanzamentos espaciais. Entre elas, empeza a destacar a figura de Katherine G. Johnson, unha excelente matemática capaz de ver moitísimo máis alá de un encerado cheo de operacións matemáticas...

A excelencia de Katherine está fora de toda dúbida e é tan obvia como a luz do día ou a cor da súa pel. Non en tanto, aquela sociedade racista e machista non podía aceptar que unha muller afroamericana amosara ao mundo a súa xenialidade.

Este caso fíxome pensar en como unha sociedade que no seu momento pareceu abrirse ao mundo, volve a pecharse en si mesma ata o punto de amosar tendencias autárquicas e, por suposto, excluíntes. Ás veces, analizando o devir da historia, un ten a sensación que ben describía meu avó cando dicía “remar e remar e caer na mar”. Sendo seres racionais e emocionais, diferenciándonos do resto das especies polo feito de ter unha historia na que viaxamos en colectivo, semella que non sabemos tirar dese fío para dirixir o barco cara á evolución senón que nos paramos a escoitar os cantos de sereas involucionistas que nos devolven a un pasado cruel e excluínte do que simplemente tiñamos que sacar unha aprendizaxe do que non podemos repetir.

Existen grandes intereses multinacionais que basean o seu triunfo nunha manipulación que oculta realidades erguendo barreiras á creatividade humana, de xeito que a cor da pel ou o lugar de nacemento marcan os límites do desenvolvemento persoal. Este feito constitúe a gran diferenza entre unha oligarquía e unha democracia. O problema é que existe un entroido ideolóxico que disfraza de democracia o que é unha oligarquía.

Isto é un fenómeno mundial que está a agudizarse no chamado primeiro mundo.

Un fenómeno que nos impide volver a sentir a cor da humanidade e recitar xuntos eses berros, esas feridas, eses soños, esa loita que compoñen a complexa vida das persoas e que un día levaron a Celso Emilio a compoñer unha mensaxe urbi et orbi de unidade que afirmaba “como un irmau che falo”.
Santalla, Iago
Santalla, Iago


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania