Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Teresa

miércoles, 22 de octubre de 2014
Nestes días un novo monstro planea sobre a próspera sociedade occidental (léase a ironía). É un monstro do que escoitábamos falar a anos luz da nosa realidade e nin sequera provocaba un baixón no noso estado anímico. O ébola era cousa doutro mundo, doutra dimensión que nunca ía chegar a nós. Non entanto a nada que nos paráramos a pensar veríamos que esa dimensión era humana e que un día, por xustiza social e histórica, tería que asaltar o mundo “civilizado” (vólvase ler a ironía).

O caso é que ninguén se imaxinou que fose deste xeito tan rotundo. De novo, ao traer para aquí aos misioneiros Manuel García Viejo e Miguel Pajares (que fixeron unha gran labor humanitaria digna do máximo respecto e consideración pola miña parte), perdemos unha magnífica oportunidade de reconciliarnos con esa África que levamos séculos dinamitando e que, a pesar de todo, resiste a nosa desidia e míranos aos ollos para dicirnos que isto é o que leva sufrindo anos e anos de invisibilidade.

No fondo sabíamos que África tiña que saltar e que ía saír caro deixar de investir en cooperación e desenvolvemento; mais non sabíamos que o prezo sería o medo e a perda de saúde dos nosos compatriotas. Teresa, auxiliar de enfermería do Carlos III no cumprimento do seu servizo e, posteriormente, de xeito voluntario foi contaxiada por esta enfermidade á que logrou sobrevivir, converténdose nun exemplo de solidariedade e de humanismo fronte a todos aqueles que a criticaban dende unha tribuna ben protexidos de todo mal.

De novo, a historia que vivimos ponnos fronte a fronte cos nosos propios erros demostrándonos que toda decisión ten consecuencias. E, de novo tamén, parece que a vida pública deste país quere virar ás costas a esta aprendizaxe molesta polo que ten de asunción de culpabilidades. Ao fin e o cabo, se falamos de culpabilidade, xa temos o eslavón máis feble da cadea para que cargue con todo. Mentres haxa chibos expiatorios nunca conseguiremos mirarnos colectivamente no espello da verdade.

Neste intre celebro a total recuperación de Teresa e desexo escoitar a súa versión que será a única verdadeira, a única limpa, a única non suxeita a “díxomes, díxomes” especulativos e a única que garda a dignidade de quen non dubidou en arriscar a propia vida polos seus semellantes.

Parabéns, Teresa, precisamos xente coma ti para turrar pola vida!
Santalla, Iago
Santalla, Iago


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania