Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Bernardo García Cendán: Olor a Ferrol Vello

martes, 02 de abril de 2013
Dia 12 de abril, ás 8 da tarde, na Parroquia do Socorro homenaxe a Bernardo García Cendán e presentación do libro Unha alborada nova.

O papa Francisco dicía hai poucos días falándolles aos sacerdotes como pastores, que se lles notase o olor a ovella. Cada un segundo e onde apacentase o seu rabaño.

A Bernardo García Cendán sempre se lle notou cheiro a Muelle, Socorro, Parrocheira, Cristo dos Navegantes, mundo obreiro, xente da marxinación, Ateneo Ferrolán, sindicalismo, tertulias, asociacións culturais, música, canción, poesía, bágoas de despedida a seres queridos, acompañamento de enfermos e familiares, coidadores, mulleres non ben tratadas, maltratadas, ou meniños desamparados, rapaces cheos de ilusións e por veces ilusos ou mesmo bohemios en camiños desnortados, homes con dous vasos demais que contaban millenta de veces os mesmos desencantos dunha vida chea de problemas e que tiñan necesidade de seren escoitados por alguén, alegrías dun próximo casal que preparaba a súa voda con ansias de que fose bonita, por veces na igrexa, moitas outras polo civil ou mesmo un proxecto de amor en parella, estudantes que empezaban e non sabían ben por onde tirar ou como facer a tesiña ou o traballo de final de carreira, etc. Velaí o olor de Bernardo a Ferrolvello e a todo Ferrol.

Bernardo formou parte daquel grupo de cregos dos anos 60-80 que en todo Ferrolterra se arrimaron sinceramente ao mundo que lles tocou vivir. Sen proselitismos baratos, con un único norte: Ser servidores do pobo, empezando sempre por abaixo, polos máis necesitados. Estaban fondamente ancorados no discipulado de Xesús de Nazaré, nunha visión evanxélica do mundo e na praxe dun humanismo cristián para formar parte activa da sociedade na que tocou vivir. Temos na memoria a Pepe Chao, Gabriel Vázquez Seijas, Cuco Ruíz de Cortázar. Don Gabriel Pita da Veiga, os bispos Argaya e Araúxo, e así ata dúas ducias ben cumpridas, coñecidos eles de todos nós.

Unha alborada nova. Así se titula o libro que se vai presentar e que se editou desde a Revista Encrucillada, da que Bernardo foi membro moi activo e sempre moi iluminador.

María Manuela e Xurxo, Xoán Rubia, Manolo Bacallao, o Coro do Socorro, Xosé Leira, Man Castro Tomé, Alfonso Gil, Bernardo Máiz, Juan Luís Caruncho, Carme Solloso, Xosé Manuel Quintana, e un sen fin de voces e de silencios conxuntaremos esa velada de homenaxe a un amigo que certamente ulía a todos nós, porque de todos nós se ten ocupado e preocupado para botar discretamente unha man cando foi do caso para logo saber situarse de novo e discretamente nun segundo plano, disposto sempre a reaparecer cando del se precisase.

Dádevos todos por convidados. Ti formas parte desa grande familia de amigos que queremos honrar a alguén que segue aí moi presente no corazón de todos. Foi dos nosos e de todos nós. Recoñecémolo polo seu olor a Ferrol Vello.
Campo Freire, Xaquín
Campo Freire, Xaquín


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania