Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Méndez Ferrín mexa fóra da RAG

lunes, 02 de agosto de 2010
Méndez Ferrín, o Doctor, o Mestre, o Profesor, o Poeta, o Novelista, o “creador”, o Premio Crítica Narrativa en Lingua Lalega, o Premio Crítica Española, o Premio Losada Diéguez, o Presidente da Real Academia Galega da Lingua ,o senlleiro”brigadista” de plabra e máis de obra, o meu paisano e de todos Nós, vai e onte ( 29 de Xullo ), aos seus oitenta e dous anos ben cumplidos, ceiba unha gran mexada fóra da RAG, diante dun grupo de estudantes nacionais e extranxeiros, concretamente nun curso de galego, idioma este que, como se sabe, tanto sirve para un roto coma para un descosido. Non sei se lle cumpría aliviarse axiña ou se o fixo adrede. Tal que así: celebrar o Día da Patria Galega amosa a evidencia da “contradición da comunidade consigo mesma” ó ver “ o catolicismo unido con un “ Estado español no Día da Patria Galega, que nada tiña que ver co Rei de España”. E engade que, ao respective do idioma, por aí fóra vennos á maioría – segundo el – con un “autoodio propio dos pobos colonizados ( e iso) é aquilo que nós temos que arrincar do noso corpo social para ser libres, plenos e donos de nós mesmos colectivamente.”

Miñas donas, meus señores, digo eu, ¿ entenden algo do que quere dicir o señor Méndez Ferrín na súa devandita antoloxía verbal? ¿ Non precisan vostedes dunha pequena axuda hermenéutica para atoparen o sentido último das palabras do Doctor, do Mestre? ¿Que me din vostedes, é ou non é unha gran mexada? ¿Non? Logo é unha cagada. Porque, ¿ non lles soa todo o seu del a monarquismo prerromano, a imposición imperial quer bolchevique quer capitalista, a complexo de frustración, a “impulsión” fascista de convertir polo intelectual selectivo a Nación de Breogán en feudo parcelario de vellos e sempre novos Tiranos Banderas? ¿Por que se pón hiperbólico o Profesor e Mestre diante da sinxeleza, da espontaneidade, do cotidiano, do obvio, do costume que non se mete nin fai ningún mal a ninguén ? ¿ Ou faino, señore? ¿ Ou é que os galegos e galegas que o 25 de Xullo estiveron no Obradoiro e na Catedral – para o que fose – foron alí obligados e pagados pola Xunta coma se fosen extras dun actual Rei de Reis de Estado, por suposto anacrónico? Bueno, home, bueno.

Máis:
¿Quen de vostedes colle o látego e se flaxela tódalas noites, antes de deitar , porque lle botaron enriba das costas unha fanega de Bilungüismo e non atura a esquizofrenia que lle produciu a contradición consigo mesmo (¡!)… e non se sente libre nin dono de si mesmo persoal ou colectivamente? ¡Deus, que ben corre o río cando vai só… o río do pobo!

Perdoe, meu Presidente da RAG. Xa ve. Eu, coma todos, fago o que podo coa miña lingua e coa miña liberdade de home e de cristiano e de galego e de veciño e de cidadán e do que me sae do carallo e iso. Se cadra, cando se me inflame a próstata ou cos anos, tamén mexarei enriba de min ou dos zapatos, pero… e perdoe e a disimular, meu rei e señor Ferrín. E “ Retorno a Tagen Ata”. Grazas por ela.
Mourille Feijoo, Enrique
Mourille Feijoo, Enrique


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania