Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Ramón Piñeiro na Terra Chá

martes, 12 de mayo de 2009
Acae nesta semana dedicar a este home “bo e xeneroso”, o noso agradecemento dende a Chaira. Aínda que a relación con ela redúcese a uns poucos fitos, pero decisivos para el e para nosoutros. Ramón Piñeiro naceu ao compromiso co pobo, ao que endexamais ía renunciar, aos 17 anos, grazas a un vilalbés egrexio, Lois Peña Novo, que arrequentou o seu ánimo, nun mitin nas eleccións de 1931, en Sarria. A primeira vez que escoitaba falar en galego nun acto público. Mantivo relación con moitas e moitos chairegos: Pepe Chao, Ramón Villares, Antón Baamonde... Manuel María, nas tertulias do Méndez en Lugo e no Café Español en Santiago, do que se distanciaría, ao enrocarse Piñeiro nun galeguismo culturalista. O poeta dedicoulle “A derradeira cantiga” na súa revista Xistral. Pero, sería Díaz Castro, o poeta das Terras de Parga, o que máis bebeu no manancial das esencias da Terra que Piñeiro estaba a transmitir, na arrepiante travesía do deserto, nas décadas dos 50 e 60. Grazas a Piñeiro, podemos deleitarnos con Nimbos. El, á fronte da editorial Galaxia, aguilloou ao poeta, para que o publicase. Custoulle moito, porque o autor era reticente aos protagonismos na palestra pública. Converteuse no primeiro difusor e canle da lírica diazcastriana, entre os e as lectoras. Antonio Pérez Prado, médico e humanista, na Arxentina, agasallou a Xermolos cun exemplar da 1ª ed. de Nimbos, con esta dedicatoria: “Recibín “Nimbos” no 1962, das mans de Ramón Piñeiro. Díxome: “é de un paisán teu, da Terra Cha. Cando chegues a Madrid, chámao”. Mantiveron correspondencia, coma imos descubrir na recolleita de cartas de escritores lucenses, ao autor homenaxeado nesta Festa das Nosas Letras, que o Centro Ramón Piñeiro ten no prelo. Foi un dos que o propuxo, para “correspondente” da Academia. Despois do retorno do poeta a Guitiriz, no treito final, participaron os dous en actividades de Xermolos. Veu falar de Celestino Fernández de la Vega, o ensaísta de Friol, nun ciclo no que Díaz Castro disertou sobre o seu amigo Iglesia Alvariño, do que estamos a celebrar os cen anos do nacemento. Piñeiro presidiu en Guitiriz, a homenaxe ao seu poeta, o 21 de abril de 1990, coma Presidente do Consello da Cultura Galega, nun dos acontecementos derradeiros das súas vidas, pois os dous xa estaban enfermos, Morrería o 28 de agosto e o de Guitiriz, o 2 de outubro.
Blanco Torrado, Alfonso
Blanco Torrado, Alfonso


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania