Opinión en Galicia

Personaxes medievais das Terras de Pallares (II)

O CONDE MUNIO RODRÍGUEZ
Este magnate medieval era fillo do tamén conde Rodrigo Romáez, que casara coa condesa Elvira Rodríguez, filla á súa vez da condesa Odrocia, descendente da familia fundadora do mosteiro de Ferreira de Pallares, aínda que na posterior documentación de Ferreira do século XIII se identifica erroneamente como matrimonio a Rodrigo e a Odrocia, cando en realidade son xenro e sogra.

O seu nome aparece por primeira vez nos diplomas deste cenobio en xullo de 1034, ano no que os irmáns Aldonza, Aragonta e Munio Rodríguez, filiis comite Roderico Romaniz et eius coniungea comitissa Geluira Ruderiquiz, se doan mutuamente os seus bens se non teñen fillos. Entre as pertenzas obxecto de testamento figuran diversas herdades, castelos e mosteiros, así como o aumento do patrimonio que se produza ata daquela (AHN, Clero, Lugo, Ferreira de Pallares, 1082/5).

En 1061, a condesa Odrocia, coa súa filla Elvira e o seu neto Munio Rodríguez subleváronse contra o rei Fernando I, apoderándose de Monterroso e doutros castelos da Coroa chamados Grauulio, Alua de Bubale e Nouula, como se relata no apéndice XCIV do vol. II da Historia de la S.A.M. Iglesia de Santiago, de López Ferreiro.

Casou en primeiras nupcias con Ximena Ordóñez, con quen tivo dous fillos, que responden aos nomes de Rodrigo e Sueiro Muñiz. En decembro de 1074, xa conde, fai doazón á súa segunda esposa, Aldara Velázquez, de varias propiedades recibidas dos avós e dos pais, herdades que despois da súa morte pasarán aos seus fillos, entre os que destaca Elvira Muñiz. A importante doazón inclúe tanto mosteiros coma outros bens e propiedades, algunhas delas bastante afastadas das terras de Pallares. Entre estas herdades podemos citar as situadas nas proximidades de Ferreira de Pallares, así como outras localizadas en Sirvián, Entrambasaugas, Montouto, San Martiño de Narla, Ulloa, Ribadulla, no Deza, en Lalín... (AHN, Clero, Lugo, Ferreira de Pallares, 1082/6).