Día de Reis, día de Reis,
primeira festa do ano,
entre damas e doncelas,
imos pedi-lo aguinaldo.

Si nos queren da-lo aguinaldo,
non nos fagan agardar,
somos de lonxanas terras,
e temos moito que andar.

E ese señor Emilio,
Posto nunha vidrilleira,
Parece unha rosa fina,
Cando sae da roseira.

E ese señor Xosé Luis,
Moito lle pinta a chaqueta,
Meta a mao no seu bolsillo,e tíreme unha peseta.

¿De quen son eses botines,
que están debaixo da cama?
Son da señorita Olga,
Que ten cara de madama.

A ese señor Tomás,
moito lle pinta o sombreiro,
meta a mao no seu bolsillo,
denos un pouco de diñeiro.

Aquí ven a vella,
co aguinaldo,
parecelle moito,
e vaille quitando.

Cántolle os Reis,
guedellos de cabra,
cántolle os Reis,
e non nos dá nada.

Estas portas son de ferro,
aquí vive un caballero.
Estas portas son de estopa,
Aquí vive un lapasopas.

Recollido polo C. O Bolo