Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Juan C. Rodríguez Santalices na Posta do Brasil

lunes, 07 de febrero de 2011
Dende que o coñecín sooume sempre a ás de corazóns. Entraba nunha persoa e roubáballe o íntimo e a querencia. E sígueo facendo. Dende que o coñecín tamén me soou sempre a ás de copas ou rola ou as de ouros ou de picas e de bastos da brisca familiar e de taberna do pobo onde se fai a vecindade, a axuda, a bonhomía, a “compaixón”, a algarabía e acción de grazas de ser e estar no mundo para alguén e para todos. Casou no meu pobo de Outomuro con miña prima Telvi –ás de corazóns– e foi de ás de todo para as terras de Tui e o Rosal para dende alí roubar de vez, digo, a cantos homes e mulleres, coñecidos ou non tal, a gratitude a quen “dá a vida polos amigos”, ou non tal.

Dito isto convén calar, porque velaquí, no canto da palabra, a lingua das volvoretas da “auga grande” do Iguaçú brasileño, espallando o nome de Juan C. Rodríguez Santalices, galego un “dos bos e xenerosos”, por entre as mans emocionadas da xente da selva arcana, da favela pobre e alegre, do rañaceos alto e rico de Río, Sao Paulo , da utopía de Brasilia, do enteiro país da samba, de toda unha xeografía humana envidiable e de fortuna, que tiveron a sorte de reciberen unha carta de calor e recendos sempre ledos por mor do amor, do ocio, ou do negocio:
“ Espanhol, nascido en Ourense-Galicia em 8 de julo de 1948.
Cresceu na mais tradicional das rúas da antiga ciudade das Burgas, Hernán Cortés, coñecido profesionalmente como Santalices ou apenas Juan…

Prestou servizos á comunidade como Inspector do Corpo Superior de Policía em Barcelona…Inspector Chefe da Delegación do Posto Fronteirizo de Tui…Ascendeu a Chefe de policía Judicial de Ourense, este homem de sorriso fácil retornou levando consigo inumeraveis amigos e deixando muitas saudades.
30 anos de servizo eficaz e abnegado, conquistando ao longo de súa carreira, cariño, respeto e admirçao…
…( de ) o Brasil e o pobo brasileiro que (…) lle presta esta homenagem pelo professional, pelo homem, pelo carácter, força, simpatía e amizade incondicional”.

Así falou , del, do Juan, do Santalices, do as de ouros, de picas, do ladrón de corazóns, a lingua das volvoretas daquela auga grande do Iguaçú, cando tódalas pombas mensaxeiras do correio de Brasil decidiron levar no seu peteiro de corazón a corazón a súa faciana sinxela e amiga.

Isto sucedeu co gallo de cumplir Santalices, ou simplemente Juan, os 62 anos de vida e 30 de servizos profesionais, cando as autoridades do Brasil a través das de Itaupú e Iguaçú decidiron crear e lanzar un selo coa imaxe do noso personaxe a carón de ámbolos dous lugares alí amblemáticos, como homenaxe e valorización en Juan Rodriguez Santalices dos valores homónimos que teñen tantos outros homes espallados polo mundo e que el tivo a honra de representalos a todos eles. ¡Por algo o escollerían entre todos!, digo eu. Por algo escollerían nun só os catros Ases da baralla que xogamos na vida da Terra Nosa.

Daquela a partida foi del, e o xogo tamén. No nome dos que na manga somentes gardamos o as de bastos, o meu parabén. E para a súa muller e para os seus fillos. Juan, “VIVAS, SEMPER VIVAS”.
Mourille Feijoo, Enrique
Mourille Feijoo, Enrique


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania