Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

A república das letras no meu” rueiro” en Ourense

viernes, 27 de agosto de 2010
Cando escribín o “Venres Santo dun crente anticlerical” aló polo abril deste mesmo ano, xa fixen dende a lexanía cercana de Lugo unha breve alusión ao rueiro literario que rodea a que ía ser a miña casa andando o tempo.

Hoxe fagoo dende aquí mesmo, cando por razóns que eu nin moito menos podía sospeitar, me atopo vivindo na cidade de Ourense que cordialmente evocaba entón dende a das Murallas, e tamén cando estou a gozar coma un enano desta Itaca dos meus recordos infantís e do “topos” a que sempre se debe volver dun xeito ou otro – no meu caso foi una “torcedura” - para recobra- la “orixinalidade” que nunca debíamos ter perdido.

Cando pola mañá cedo ou polas noitiñas saio a andar por este veciñal rueiro sempre me encontro con eses nomes que para sempre ficaron dentro da “taboa rasa” que así nos bautizara Aristóteles e as pegadas dos persoerios nominados xermolan de novo e máis novos outra vez, poblando o meu imaxinario de verbas encantadas, a manchea máxicas, de personaxes que turraron do meu afán xuvenil cara a vida que foi despois, dando pulo e azos ao que o destino me chamaba a facer na tarea incomparable de modelar, arranxar e artellar a mesma taboa aristotélica de tantos rapaces, mozos e mozas como tiven logo nas miñas aulas de Literatura Española e de Cultura Clásica imprescindible.
E a de Castelao de Rianxo pero de todos.

Ali están , cada vez que paso a andar, mirándome, chiscándo o ollo, acenando, sinalándome co dedo, fachendosos por enriba do paso do tempo, na sucesión atemporal dos seus días e as súas horas mesturadas xa coas do paseante de hoxe e de mañá, mesturados eles mesmos nas meniñas e na mente do lector, que tamén os olla, que tamén os garda, que tamén pasa a formar parte dos que agora son os voceiros – lapides clamabaunt – da liberdade que van labrando en nós, lectura a lectura, folla a folla, idea a idea, sentimento a sentimento, catarse a catarse.

Rúa Curros Enriquez, á esquerda da miña casa ; Rúa Valle-Inclán á dereita; Ramón Cabanillas, paralela e más á dereita cas outras dúas ; Rúa Celso Emilio Ferreiro, interseccionando as tres. Máis alá, a de Noriega Varela , o mindoniense das Irmandades; logo a de Eduardo Blanco Amor, o da Auria mítica e posible; a de José Angel Valente, señor de Augasquentes, casi cabo do Pai Miño, marxe esquerda. E abrindo os brazos ás Terras de Trives e á Ribeira Sacra, baixo e fóra da Ponte de Ferro – sete pontes hai en Ourense que non as hai na Galicia enteira -, a do xeógrafo do pincel vivo, o Patriarca das nosas letras, o señor de Trasalba, grande coma unha Avenida grande e merecida, a de Don Ramón Otero Pedrayo.

¡Que lles vou dicir que me sucede cando os miro a todos estes honorados, todos xuntos na mesma mañanciña, no mesmo solpor, na mesma noitiña, sempre que por alí paso! ¡ Sempre que por alí pasamos todos! ¡ Sempre que por alí vai, dende unha estrema e outra da cidade, a mocidade ourensana e de outras partes ás aulas do Campus das Lagoas!

Moitas cousas. A máis tal, tentar, coma Deus, un soplo de vento para que os ósos mortos cobren vida unha vez máis. Soplar sobre o polvo das follas do libro esquecido, quizabes,co desexo compulsivo de que tódolos personaxes e utopías que foran deles sexan tamén nosos, e o rueiro íntimo meu e de cada quen se convirta na “ágora” chea de soños e seres reais dunha Galicia que eles quixeron que fora.

Por isto entre outras cousas, encóntrome moi “ bien hallado” nesta nova miña casa que é Ourense, e bendito sexa Deus. Dende ela, ate outra.
Mourille Feijoo, Enrique
Mourille Feijoo, Enrique


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania