Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Todos valemos

jueves, 14 de junio de 2018
¿Pode imaxinarse por un instante como sería a súa vida se non houbera zapateiros, xastres, costureiras, varrendeiros, mineiros, labradores, obreiros das diferentes ramas da industria, médicos, albaneis, carpinteiros, electricistas, avogados, notarios, sacerdotes, mestres, etc, etc...?

-Se non houbera zapateiros, andaríamos descalzos como non fai moito tempo. Eu teño coñecido a alguna persoa que andaba descalza… e non o facía por capricho.
Facíao por necesidade.

-Se non houbera xastres, cubriríamonos con peles de animais ou con ramallos como na Prehistoria.
¡Vaia faena!

-Se non houbera costureiras, non habería quen cofeccionara a vestimenta de case toda a humanidade (exceptúanse os pobos indíxenas que aínda quedan).
¡Canto lles debemos ás costureiras que levando a máquina de coser na cabeza, recorrían aldeas enteiras, remendando roupa de casa en casa!
¡Tempos aqueles!

-Se non houbera varrendeiros nas vilas e ciudades, acumularíase o lixo e non se podería respirar nin circular pola rúa.

-Se non houbera persoas que arriscan cada día a súa vida para entrar nas minas a extrae-los minerais; non teríamos nin menaxe, ni electrodomésticos, nin veículos a motor, nin máquinas, nin…
¡Cantas persoas acaban morrendo de silicose!
¡Canta valía teñen!

-Se non houbera labradores, non existiríamos porque morreríamos por inanición, a non ser que nos alimentaramos de saltamontes e mel silvestre con Xoán Bautista.
O labor dos labregos alimenta á humanidade.

-Se non houbera obreiros, non habería industria ni productos procesados.
¡Quen sabe o que pasaría!

-Se non houbera médicos, as enfermedades camparían ás súas anchas, as epidemias estenderíanse e a mortalidade colectiva estaría asegurada.
Grazas á sanidade disfrutamos de lonxevidade nos países desenrolados e moitas enfermedades están erradicadas e outras constroladas.

-Se non houbera albaneis, teríamos que vivir en covas e chozas como en tempos primitivos.
Grazas a eles disfrutamos de fogares máis ou menos acondicinados onde temos intimidade e confort.

-Se non houbera carpinteiros que nos constrúen a mesa onde comemos, os bancos onde nos sentamos, a cama onde durmimos, etc…
Teríamos que comer e durmir no chan.
A nosa vida sería ben diferente.

-Se non houbera electricistas, non saberíamos o que é ver de noite case como de día, usar infinidade de aparellos eléctricos que nos facilitan a vida, non habería tren de alta velocidade, nin avións, nin internet, nin…
Eles son pezas importantes para todos.

-Se non houbera avogados, seguirá habendo peleitos, pero non teríamos quen nos defendera.
Teríamos que colle-la xustiza pola nosa man e os males serían peores.

-Se nos houbera notarios que levantan actas, fan testamentos…
¿Cómo repartiríamos os bens que nos legan os nosos devanceiros?
Aínda así e todo…
Menos mal que onde papeis falan, barbas calan.

-Se non houbera sacerdotes que nos predican unha doutrina que consideramos verdadeira, nos conducen cara a unha forza infinita que chamamos Deus, nos aconsellan e asesoran en temas de moral e bos costumes….
Moitas persoas crentes terían que recurrir á supersticións, ás meigas, ós bruxos…
¡Quen sabe!
O labor do sacerdote é máis importante do que parece.
Cando nos chega a auga á gorzxa…

-Se non houbera mestres, non habería nin médicos, nin avogados, nin notarios, nin biólogos, nin químicos, nin enxeñeiros…
Analfabetos todos.

Poderíamos seguir así cunha lista tan longa como de aquí a mañá….
Pero temos que concluír recoñecendo a nosa propia valía desde o posto que ocupamos na sociedade.

Todos valemos e todos somos importantes.
Polo feito de ser criaturas humanas xa merecemos todo o respecto do mundo.
O malo está en que a veces queremos acaparar para nós os dereitos que lles corresponden ós outros e daquela prodúcense choques entre persoas, entre pobos…

O conficto está servido.
De conflictos todos entendemos máis ou menos.
Do que se trata é de evitar na medida do posible que os conflictos se produzan.

“EVITEMOS CONFLICTOS”
Este será o título do seguinte artigo.

Antes de rematar quero darlle as grazas a tódalas persoas que coa súa valía me permiten ir vestida, calzada, alimentada, transportada, me axudan a conservar a saúde física, mental e espiritual.

A todas cantas dun xeito ou doutro colaboran para facerme a vida tan feliz como a que disfruto.
¡Que dure!
Grazas mil.
Cachaza Platas, Mercedes
Cachaza Platas, Mercedes


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania