Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

'O careto' de Alberto Núñez

martes, 10 de octubre de 2017
É certo que estamos moi próximos á sobredose e que as burbullas do "cava" catalán, mesmo sen probarmos unha soa copa, xa comeza a bordarnos a todos polas orellas. De tódolos xeitos, por máis que sexa así, non me podo resistir a comentar un detalle case insignificante, pero certamente significativo, no que casualmente reparei nantronte pola noite cando facía o repaso cotián da prensa do día na rede. Permítame, logo entón, benquerido lector, unha "copa" máis e prometo "deixar por un tempo tan desacougante bebida"

Tal como digo, no exercicio de resumo informativo diario que teño por costume facer denantes de me ir deitar, nun dos moitos e variados xornais dixitais que adoito repasar, vin unha información que reproducía con soporte audiovisual unha entrevista do mesmo día realizada polo xornalista da Sexta, Antonio García Ferreras, ó vicepresidente da Generalitat, Oriol Junqueras, ó fío da decisión do Banco de Sabadell de trasladar a súa sede para Alicante e dado que o escenario onde ten lugar a noticia, para min é moi importante para -nunca mellor dito- contextualizar a mesma, intuíndo que o lugar da entrevista sería, por lóxica elemental, o despacho oficial do vicepresidente, reparei nos obxectos que se atopaban ó alcance do obxectivo.

Velaí, entón, cando zopei de fronte cun detalle aparentemente inocuo, pero non tanto, logo de ter sabido todo o que temos sabido sobre o proceso de adoutrinamento que seica se dá nalgunhas escolas catalás e sobre o traballo de laboratorio da enxeñería social -ou socio-político- que nas tres ou catro últimas décadas teñen executado dúas macroentidades culturais sen as que dificilmente sería entendible a axilidade mobilizadora e a unidade de criterio na acción de rúa demostrada por esa parte da sociedade catalá que se di secesionista.


O caso foi que ó esculcar os cadros que adornaban o fondo do escenario da entrevista, onde evidentemente non podía faltar a bandeira, reparei nun cadro pouco nítido debido á reflexión da luz onde me pareceu ver a figura omnipresente do presidente da Generalitat na mesma posición de pose institucional que se repite por salas e despachos oficiais de todo o Estado, coa figura do Rei Felipe.

Seguro que me crerá se lle digo que tiven que frotar os ollos, xa que logo a hora da lectura comezaba a transitar lentamente pola madrugada, e ampliar a imaxe na pantalla para cerciorarme de que o que estaba vendo era certo. É, dicir, a Carles Puigdemont en posición monárquica acompañando silenciosamente cada unha das decisións que o seu vicepresidente terá tomado naquel despacho.

Entón, dixen para min, definitivamente teño que deixar o “cava”. E xusto a seguir fíxenme (espero que non se me enfade o presidente) a seguinte pregunta: Que pasaría se “o careto” de Alberto Núñez estivera pendurado por salóns, salas e despachos de tódalas oficinas da Xunta de Galicia?… E marchei á cama sen me atrever visualizar a dimensión da resposta.
Piñeiro, Antonio
Piñeiro, Antonio


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania