Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Para que tanta complicación?

jueves, 20 de abril de 2017
A vida ten complicacións abondo ¿Ou non?
A min paréceme que superar os obstáculos que nos presenta o día a día xa é todo un reto.

A vostede:
¿Qué lle parece?
-Ter que erguerse cando non tes ganas. ¡Co a gustiño que se estaba na cama a aquela hora!

-Ter que facer a limpeza para que non se poida escribir nos mobles.

-Ter que face-la comida tres veces ó día.
E facela hoxe e mañá e pasado…
Así tódolos días.

¡Que lata!

-Ter que lavar. Ter que pasa-lo ferro…
Para algunas persoas pasa-lo ferro xa é pouco menos que un martirio.
Pero como queren ir ben favorecidas de punto en branco…
¡Non queda outro remedio!

A verdade é que unha persoa coa roupa ben planchada parece outra.

-Ter que coidar da infancia, da adolescencia revolucionada, da xuventude que anda a deshora, dos enfermos, da senectude e de nós mesmos.

A veces dá moito que pensar
A veces fai rabear moito cando se pasan noites en vela esperando que o rapaz ou a rapaza, chegue con ben á casa.
E se hai enfermidade, eso xa é o peor.
E se a enfermidade é terminal… ¡PALABRAS MAIORES!

-Administrar a economía para poder aforrar algo para un imprevisto, ver como os cartos se van como terra, ver que non chegan a nada….

-Traballar dezaseis horas ó día dentro e fóra do fogar:

*Soportar a dureza do traballo.
*Soportar un compañeiro ou compañeira malo de “roer”.
*Soportar o tráfico intenso á hora de ir e volver ó traballo.
*Ter que chegar á casa e empezar outra xornada…
¡Vaia, vaia!
¿Xa está ben, non?

-Soportar con máis ou menos paciencia as rarezas das persoas que temos ó noso carón: fillos rebellos, pais pesados, xefes manipuladores, veciños raros porque si….

-Soportarnos a nós mesmos que a veces non sabemos o que queremos.
Eso si que é difícil.

-Paga-los impostos que ano tras ano se fan máis costa arriba.

-Paga-la hipoteca que parece que nunca se dá rematado.

-O coche que hai que levalo ó taller.

-A lavadora que avariou e hai que mercar outra.

-O ordenador que non sei que lle pasou, quedouse colgado.

-O móbil que perdeu os datos dos contactos.
Etc, etc.
Vostede xa sabe…

A min, persoalmente, chéganme os afáns de cada día.
Pero hai persoas que con eso non teñen abondo:
-Persoas que teñen máis que suficiente e pasan o día laiándose a ver se os outros se compadecen delas ou…
¡Quen sabe..! ¿Será para dar envexa ós outros?

-Persoas que acaparan e acaparan bens e máis bens materiais sen pensar que calquera día perden a saúde e logo non lles chegan os cartos para recuperala.

-Persoas que se privan desto, daquelo e daqueloutro; cousas necesarias para o vivir de cada día; pero que por tacañería non as usan.

-Persoas que deixan sempre para despois:

*Facer aquela viaxe que tanto desexan.
*Divertirse e disfrutar da vida…
*Visitar un familiar ou amigo…
*Poñer os seus papaeis en regra…
*Vivir…

Nunha palabra:
-Persoa mal orientadas.
-Persoas que se abandoan.
-Persoas que se esquecen de compartir cos outros.
-Persoas que se encerran no seu mundo e viven ailladas.
-Persoas que –consciente ou inconscientemente- desaproveitan as oportunidades de vivir con dignidade.
-Persoas que viven sen vivir.

¿MERECE A PENA “VIVIR” SEN VIVIR?
¿Cantas oportunidades deixamos pasar pola nos mala cabeza?
Moito temos que aprender.

“MOITOTEMOS QUE APRENDER”
Este será o título do seguinte artigo.
Moitas grazas.
Cachaza Platas, Mercedes
Cachaza Platas, Mercedes


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania