Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Auditorio Municipal P. M. Feijoo en Outomuro

lunes, 31 de octubre de 2016
O recendo de Outomuro e Cartelle na música do compositor ofm ourensán.

O pasado 15 de outubro levouse a cabo na localidade ourensana de Outomuro o acordo do concello de Cartelle segundo o cal o Auditorio alí levantado levará o nome de Manuel Feijoo Sousa, franiscano, compositor, veciño e Fillo Predilecto desa aterra. Entre outros oradores falou o sobriño do músico, quen anda a publicar a obra do autor (xa saíron a luz dous tomos). Velaquí as súas verbas nesa ocasión.

Moi boas tardes:
Dona Carmen e señores concelleiros, tanto do grupo de goberno como da oposición, moitísimas grazas no nome do P. Manuel Feijoo, da súa familia e de todo o pobo.

Hoxe é a terceira vez que as xentes desta terra e da contorna nos axúntamos neste curruncho de Galicia para honrar a este home: fillo, veciño, cidadán “bo e xeneroso” deste pobo e deste concello, que, como proclama a escrita que figura á fronte do Parque Infantil, que vós e todos tamén lle tendes adicado cando o nomeastes fillo predilecto de Cartelle, paseou o nome da nosa terra polo mundo.

Á xuntanza obrigada non quixeron faltar, mellor dito á provocaron, os verdadeiros fillos e mellores herdeiros daquel home grande, quen foron, e seguen a ser, depositarios privilexiados ó longo do tempo da súa grande obra, o “Orfeón Terra a Nosa”. Onda nós, nesta “terra ´a nosa”, están eles connosco, os mesmos que con Feijoo, por Feijoo e en Feijoo levaron por Europa, América e toda España non só o nome deste pobo, parroquia e concello, senón mesmamente, a nosa lingua, os nosos homes e mulleres, mesmamente os nosos costumes e paisaxe: porque iso foi e é a música do Manuel Feijoo Sousa.
Grazas a todos.

A música do P. Feijoo non se comprende sen esta terra, en primeiro lugar sen a Virxe do Mundil, que lle inspirou as 32 cancións da serie “Cantaille a María”, das que sobresae o “Salve Raíña, Nai Garimosa); sen a paisaxe, os labores, os oficios e as xentes de aquí, tampouco.// E así, por exemplo, Os moitos “cantos de cego” que aparecen na súa obra non son outra cousa, seino, orque el mo dixo en moitísimas ocasións, no son outra cousa, digo, que a agarimosa homenaxe ó seu amigo de infancia e de todo a vida, ó Antonio Lobo de Santa Cateliña, de cuxa voz de tenor e sorte malpocada se sentía admirador e compañeiro da alma.//E moi especialmente a panxoliña de “Os serradores”: un espetáculo de luz e son onde se enxerga a familia e os homes do serradero da Bría, as xentes que representaba o Celso de Regueiral naquel regato do mesmo nome ou os que serraban á beira do Puente da Ella. E temos que a partitura toda enteira ven sendo xa que logo, un canto e unha homenaxe de arume arpado a tanta madeira como aquí medraba e que logo preparaban o Sr. Odilo da Lagoa ou os anteriores propiaterios da fábrica de Espiñoso, tan amigos como máis tarde foron do P. Manuel en Santiago de Compostela: unha homenaxe ás sirena das chemineas do Bagullo, do Peto, da Seara e mesmo do Outeiro do Cuco de ahí abaixo: porque, non esquezamos, que tempos atrás este noso concello foi o concello rural de mayor produción de madeira de pino de toda a provincia de Ourense. Manuel Feijoo sabía. A el sempre lle interesaba o noso de todos. Boa persoa, bo cidadán, é o que recorda sempre as súas raíces e o seu cerne, e Feijoo recordaba a cotío que era de Outomuro e desta terra de Cartelle. Non é nada estraño nin inxusto, pois, que hoxe nos acordemos nós del.

E dende logo, sobre todo, non vou esquecer esa plasticidade de monumento sonoro ó Tío Feixó, seu pai e meu avó, que como outros tantos do pobo andaba a ganar o xornal, picando na pedra de Rante ou da canteira novamente do Outeiro do Cuco, ou das Penelas e levantando paredes de granito, como así as levantaba tamén o tío Manote: daquela hoxe a casa que fixo de tres andares e sen andamios: si, a Panxoliña dos Canteiros naceu aquí, aínda que logo medrase, evidentemente, en Pontevedra… E non digamos nada, por clara veciñanza, do Canto do Afiador, que logo escoitaremos aquí dentro, na voz dun bo mozo e tenor da Ulfe, alumno que foi do noso compositor… Así moitas outras partituras…

//..//E todas estas nosas cousas, estes labores, esta nosa xente e este nome bendito da nosa aterra, o espallou polo mundo o P. Feijoo coas notas da súa inspiración e coa voz e as pesoas atemporais deste Terra a Nosa (que así quixo él xogar cunha cousa e outra): espallouno, por dicir algo, por Lisboa, por Coimbra, por Oporto (no 1982); antes en Alemaña (1973) onde en plena actuación bauxou do escenario para abrazar a un emigrante do pobo de Outomuro que alí se atopaba, José Cachote, que agora ten a casa a carón do cruceiro de alí adiante); por Austria e Alemaña, outra vez no 1979, con actuacións en Essen, Colonia, Bonn, Munich, Salsburgo; en Francia, con interevencións en París e Versalles; en Luxemburgo, en Holanda, en Bruxas e Bruxelas de Béxica; por Londres (1975); e logo despois, Italia 1977 e 1983; por Arxentina, Uruguai, Chile e Venezuela 1991. Sen esquecer Polonia, Croacia e velaí.

Chegados aquí, desde Outomuro ó cabo do mundo, remato e rematamos a andaina musical de Manuel Feijoo, esa andaina persoal, que se converteu en andaina e orgullo da nosa lingua, da nosa terra, de todo o que pudo e pode cantar os homes e mulleres de ¡“Terra a Nosa”!

E así queda escrito e proclamado, para nós, para os nosos fillos e para Galicia enteira, neste voso Auditorio Municipal P. Manuel Feijoo.

Graciñas a todos e moi boas tardes.
Mourille Feijoo, Enrique
Mourille Feijoo, Enrique


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


ACTUALIDAD  
PORTALES  
SERVICIOS  
ENLACES  

RSS Válido

PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PUBLICIDAD
Deputación de Ourense
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania